تحولات اخیر در عراق  طی هفته جاری واقعیت های تلخی را روشن کرد . گروههای پان ترکیست که سنگ حقوق بشر و دفاع از به گمانشان  حقوق پایمال شده یا نشده ترکهای ایران را به سینه می زنند و نوای ننه من غریبم شان گوش فلک را کر کرده در قبال جنایت های وحشیانه داعش خود را به نفهمی زده اند . 

راست می گویند آدم خواب را می شود بیدار کرد ولی آدمی که خود را به خواب زده نه .این حکایت مصداق مدعیان ترک پرستی و ترک ستایی است . پان ترکیستها در رفتار وکردار خود مطیع سرویسهایی هستند که از آنها ارتزاق می کنند .از این رو در قبال جنایاتی که تروریستها در سوریه با آن گستردگی مرتکب شدند سکوت کردند چون دستور اربابانشان بود. حال این وضعیت در عراق هم تکرار شده چون تانکر های گازوییل موصل به ترکیه روان است پان ترکیستها هم در قبال قتل عام مردم عراق سکوت خواهند کرد همچنان که در سایتهایشان مشهود است.واقعیت های از این حکایت دارد که سینه چاکان ترورکه نه احساسات انسانی دارند و نه به حقوق انسانی پایبند همچنان که نیاکانشان در عثمانی ده ها هزار انسان را قتل عام کردند. وجدان هر انسان آزاده ای اعم از ترک زبان،کرد زبان وفارس زبان از  جنایات ضد بشری گروهک های تکفیری  اعلام انزجار می کند حال باید پرسید وجدان پان ترکیستها کجاست؟

ایا وجدان سینه چاکان هویت تورکی در مقبل جنایات مزدوران اسراییل وعربستان به خواب رفته است ؟